تبلیغات اینترنتیclose
کارون : بلم ، آرام چون قویی سبکبار (فریدون توللی )
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

کارون

بلم ، آرام چون قویی سبکبار
به نرمی بر سر ِ کارون همی رفت

به نخلستان ِ ساحل ، قرص ِ خورشید
ز دامان ِ افق بیرون همی رفت

شفق ، بازیکنان در جنبش ِ آب
شکوه ِ دیگر و راز ِ دگر داشت

به دشتی بر شقایق ، باد ِ سر مست
تو پنداری که پاورچین گذر داشت

جوان ، پاروزنان بر سینه ی موج
بلم می راند و جانش در بلم بود

صدا سر داده غمگین ، در ره ِ باد
گرفتار دل ِ و بیمار ِ غم بود

" دو زلفونت بود تار ِ ربابم
چه می خوای ازین حال ِ خرابم

تو که با ما سر ِ یاری نداری
چرا هر نیمه شو آیی بخوابم "

درون ِ قایق از باد ِ شبانگاه
دو زلفی نرم نرمک تاب می خورد

زنی خم گشته از قایق بر امواج
سر انگشتش به چین ِ آب می خورد

صدا ، چون بوی ِ گل در جنبش ِ باد
به آرامی به هر سو پخش می گشت

جوان می خواند و سرشار از غمی گرم
پی دستی نوازش بخش می گشت :

" تو که نوشُم نئی نیشُم چرایی
تو که یارم نئی پیشُم چرایی

تو که مرهم نئی زخم ِ دلم را
نمک پاش ِ دل ِ ریشم چرائی "

خموشی بود و زن در پرتو ِ شام
رخی چون رنگ ِ شب نیلوفری داشت

ز آزار ِ جوان دلشاد و خرسند
سری با او ، دلی با دیگری داشت

ز دیگر سوی ِ کارون زورقی خُرد
سبک ، بر موج لغزان ِ پیش می راند

چراغی ، کور سو می زد به نیزار
صدایی سوزناک از دور می خواند

نسیمی این پیام آورد و بگذشت :
" چه خوش بی مهربونی از دو سربی "

جوان نالید زیر ِ لب به افسوس :
" که یک سر مهربونی درد ِ سر بی "

 

فریدون توللی

http://gtalk.ir/thread187195-2.html

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر دوم, | بازديد : 715