تبلیغات اینترنتیclose
عمر ِ ما : گردبادی تیره ، بر صحرا گذشت (فریدون توللی )
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

عمر ِ ما

 

 

گردبادی تیره ، بر صحرا گذشت
عمر ِ ما بود اینکه بی پروا گذشت

گل ، فروبارید و دستانگوی ِ باغ
پرفشان ، با نای ِ پرغوغا گذشت

دیده ، خواب آلود ِ صد افسانه شد
شهسوار از دیده ، برق آسا گذشت !

" توبه " از " زندان ِ حسرت " در گریخت
کار ِ مار ، از دست ِ مار افسا گذشت

من ، جوانی را ندیدم روی و موی
کان عروس ، از چشم ِ نابینا گذشت !

راز ِ عشق ، از سینه بیرون شد به ناز
کم کمک ، چون بوسه بر لبها گذشت

چون سواری ، کز غبار آید برون
بخت ِ زرین نعل ِ آتش پا گذشت !

جام ِ می ، بر دست ِ لرزان در شکست
راز ِ پیر ، از دیده ِ برنا گذشت !

خویشتن داری به غم ، بیهوده شد
تا سرشک از چشم ِ خون پالا گذشت

دل نهادن بر پشیمانی چه سود ؟
کان پشیمان سوز ِ مهرافزا گذشت

نازنینا ! سرگرانی تا بچند ؟
تا بجنبی ، روزگار از ما گذشت

سایه ، بر دامان ِ مغرب پا کشید
آفتاب ، از سینه ی صحرا گذشت

تا تو پل ها بندی از فرزانگی
این دل ِ دیوانه ، از دریا گذشت

بوسه ای بر بخش و جانی تازه کن
کآتشت از لعل ِ آتش زا گذشت

بر تو نیز ای جان ف نبخشد روزگار
بنگر آن چینی ، که بر سیما گذشت

حود گرفتم ، روزکی چند این شکنج
زیر ِ آن معجون ِ چهراندا گذشت !

یا هزاران رازت از بیداد ِ عمر
در نگارین جامه ، ناپیدا گذشت !

مرگت ، آخِر در کشد زین پرده نیز
وای از آن زیبا ، که نازیبا گذشت

تا درین شش روزه ، ما را مهلتی است
خوش نباشد ، از دل ِ شیدا گذشت

داد ِ خود بستان و ، داد ِ من ببخش
ای که عمرت جمله در سودا گذشت !

گر در آغوشم فشاری تنگ تنگ
گویم امروزت ، به از فردا گذشت

ای خوش آن دانا ، که در پایان ِ راه
خند خندان ، با دل ِ رسوا گذشت

چون فریدون ،از سیه چشمان ِ مست
کام ِ دل بگرفت و از دنیا گذشت
  

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر پنجم, | بازديد : 359