تبلیغات اینترنتیclose
سوگند : مصّدقا! چه ستم ها ، که بر تو رفت و ، نرفت (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

سوگند

 


مصّدقا! چه ستم ها ، که بر تو رفت و ، نرفت
به پیشگاه ِ تو ، کاری ز دست ِ بسته ی ما !

 شرار ِ عشق ِ تو ، با کینه های ِ تشنه ، هنوز
زبانه می کشد ، از سینه های ِ خسته ی ما !

چه همرهان ، که درین گیر و دار ِ مرگ و حیات
به " نام ِ پاک ِ تو " بر موج ِ خون ، روانه شدند !

ز ِ جان ِ پاک ، گذشتند و ، پیش ِ تیر ِ هلاک
شهید ِ شوق و ، سرافراز ِ جاودانه شدند !

چه همرهان! که بیغوله های ِ سرد و خموش
سرود ِ مهر ِ تو خواندند ، در شبان ِ دراز !

 سپیده دم ، به یکی " خوشه تیر " سرکش و مرد
نگون شدند و به گل رفت ، آن فسانه ی راز !

شکنجه بود و ، بلا بود و ، بند بود و ، عذاب
سزای ِ هر که برآورد دم ، به یاری ِ تو !

 تو ایساده ، چو کوه از میان ِ آتش و ، خلق
گرفته ، درس ِ شهامت ، ز پایداری ِ تو !

ز حکم ِ محکمه ، قدر ِ تو ، برفزود و ، به دهر
 به داوران ِ تو ، جز ننگ ِ جاودانه ، نماند !

 " دفاع ِ گرم ِ تو " پرتوفشان ، به ظلمت ِ شرق
چنان گرفت ، که دامی ، بزیر ِ دانه ، نماند !

تو ، گر بمان ی و گر بگذری ، درین دم ِ عمر
به انتقام ِ تو ، آماده ، جلمه مرد و زنیم !

پیام ِ نغز ِ تو ، در گوش و ، خون ِ تشنه ، بجوش
ستاده ، بر سر ِ سوگند و عهد ِ خویشتنیم

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر ششم, | بازديد : 504