تبلیغات اینترنتیclose
ایرانشناس : به لوحی گرانمایه ، بر تخت ِ جم (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

ایرانشناس

 

به لوحی گرانمایه ، بر تخت ِ جم
چنین خواند دانشوری ، از نقوش :

که دارا منم ، آنکه بود این بهشت
فرا پیش ِ او ، دوزخی پر وحوش

منش کردم از لاله ، بیجاده رنگ
منش کردم از سبزه ، پیروزه پوش

من آن داد دادم ، که با بره گرگ
رفیقی کهن گشت و ، با گربه موش !

گرفتم بسی تاج ِ شاهان ، به تیغ
نشستم بر اورنگ ِ شاهی ، به شوش

من آنم که هرگز چو من ، کس ندید
جهان شهریاری ، بدین ناز و نوش

ز پیکار ِ مردان و اسبان ِ من
زمین توتیا گشت و ، گردون خروش

حدیث ِ من ، از من شنو ، ورنه دهر
کهن پاره سنگی است ، بی چشم و گوش

ز مغلوب اگر نیست حرفی به جا
منش کردم از بی زبانی ، خموش

چو پایان گرفت ، آن همایون پیام
و زان گفته ، دانشور ِ سختکوش

بدو گفت فرزانه ای نکته دان
که : ای مغزت از تاب ِ غیرت به جوش !

از آن مشت ِ میخی ، که کوبیده دهر
به تابوت ِ این شاه ِ رخشنده هوش

بخوان هر چه خواهی ، که از گور ِ تنگ
نخیزد ، به تکذیب ِ کس ، داریوش!

دریغا ! به تاریخ ِ عالم نماند
ز انگشت ما ، چهره ای بی رتوش 

 

فریدون توللی


  

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر ششم, | بازديد : 477