تبلیغات اینترنتیclose
عشق ِ رمیده : در پای آن چنار ِ کهن ، کز بسی زمان (فریدون توللی )
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 24 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

عشق ِ رمیده

 


در پای آن چنار ِ کهن ، کز بسی زمان
سر بر کشیده یکه و تنها میان دشت

عشقی رمیده ، رفته ز افسردگی به خواب
غمگین ز سر گذشت

غوغا کنان ، گروه ِ کلاغان به شامگاه
سوی ِ درخت ِ گمشده پرواز می کنند

پر می زنند و از پی ِ خواب ِ شبانگهان
آواز می کنند

شب می رسد گرفته و سنگین نفس ز دور
سوسو زنان ، ستاره نظر می کند به خاک

وندر سکوت ِ شامگهان ، ژرف حالتیست
آرام و سهمناک

گهگاه ، از میانِ یکی ابر ِ تیره رنگ
برقی به چشم می رسد از کوهسار ِ دور

وز گوشه ی سیاه ِ یکی دخمه سایه ای
سر می کشد ز گور

آنجا ، کنار ِ قلعه ی ویران و دوردست
افروختست دختر ِ شبگرد ، آتشی

او خود به خواب رفته و نالان بگرد ِ او
روح ِ مشوشی

باد از فراز ِ کوه ، خروشان و تند خیز
می افکند به خاک ، چنار ِ خمیده را

می پیچدش به شاخه و بیدار می کند
عشق ِ رمیده را

 

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر اول, | بازديد : 390