تبلیغات اینترنتیclose
تفته جان : شب چو زان افسون ِ خوش ، در خفتگان (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

تفته جان


شب چو زان افسون ِ خوش ، در خفتگان
جان ِ سنگین را ، سبکباری دهد

طبع ِ پنهان سوز روز آسوده را
مغز ِ من فرمان ِ بیداری دهد !

کم کمک غوغای ِ شهر از خامشی
پس ِ برزن ها ، سپارد بر سگان !

لخت ِ دیگر مرغ ِ شب ، با نفمه ها
خون ِ جوشانم فشاند در رگان !

هر زمان از باغ ِ جان ، بر گوش ِ دل
خار خاری آید ، از روییدنی !

تا شکوفه از نهادم ، خنده زن
غنچه ای آماده بر بوییدنی !

پیش ِ چشمم واژه ها ، رقصان چو بید
شاخه دست افشان و در جان ریشه ها !

طبع ِ مستم اندر آن شوریدگی
ساغری لبریز ِ بس اندیشه ها !

اندر آن ساعت ، به چندین پیچ و تاب
در تنوری آتشین ، سوزد تنم !

راست گویی ، با غمی بی غمگسار
از گرانباری یکی آبستنم !

تا که زایم کودکی همچون بلور
بشکند در جان ِ من ، آیینه ها

وه! که بر هر زاده ای با مهر ِ من
قهر ِ فرعون است و ، چندین کینه ها !

گر ، به صندوقش نهم بر موج ِ نیل
ترسمش آن موج ِ هول آور کُشَد !

ور فشارم همچو جانش در بغل
شحنه هم فرزند و هم مادر کُشد !

وای بر من ، ز آنکه بر هر چامه ای
بایدم با تفته جانی ، جان کَنم !

با هزاران رنج ِ زادن ها ، به شب
چون سحر شد ، گور ِ فرزندان کَنم

این چنین ، باشد ز پی
شاخ ِ هر نیلوفری پژمرده به !

شحنه گر تابوت ِ نوزدان کند
مادری چون من به زادن ، مرده به !
 

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر ششم, | بازديد : 457