تبلیغات اینترنتیclose
تازیانه ای بر خویش! : به پنجاه و شش سالگی ای دریغ (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

تازیانه ای بر خویش!

 


به پنجاه و شش سالگی ای دریغ
یکی تازه بر نای ِ خامم ، هنوز !

ز من نیست گامی دو ، تا مرگ و من
به مینا دلان ، سنگ ِ جامم هنوز !

عجب نیست ، گر رنجه کردم دلی
که آن شرزه ببر کنامم هنوز !

یکی نامه بی پاسخ از من گذشت
که ننگش سیه کرده نامم هنوز !

به تن ، گرچه بیمار بودم ، ولی
خجل ، بر جواب ِ سلامم ، هنوز !

" نویسنده " جان داد و ، من زان خطا
گرفتار ِ رنجی مدامم ، هنوز !


تلاقی کجا ؟ تا تلافی کنم
بوَد گرچه بر عرصه گامم هنوز

کیم من ؟ پشیمان ِ ناکرده مهر
که بر دیو ِ غفلت ، غلامم هنوز !

فرو مرد ، آن یار و من در غمش
جگرخواره نخجیر ِ دامم ، هنوز !

یکی کودکم دان به پیرانه سر
که بازیچه ی صبح و شامم هنوز !

بدان تجربت کی رسم ؟ کز غرور
کند سرکشی ، طبع ِ رامم ، هنوز

ز مهمیز ِ دوران چه خیزد ، که من
یکی باره ی بی لگامم ، هنوز !

به نابخردی ، اندر افتم به چاه
فلک ، گر نشاند ، به بامم هنوز !

خدایا ! مرا ، بر بدی ها مگیر
که بر نیکویی ، تشنه کامم ، هنوز !

فریدون منم ، نکته پرداز ِ درد
که خون می چکد ، از کلامم هنوز !
 

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر هفتم, | بازديد : 493