تبلیغات اینترنتیclose
کهربایی چشم ِ من : کهربایی چشم ِ من بود ، آنکه مرد (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

کهربایی چشم ِ من ! ...

 


کهربایی چشم ِ من بود ، آنکه مرد
چون بر آمد ، آفتاب خاوری

چشم ِ خلقی خونفشان بر نعش ِ او
چشم ِ من خشکیده از ناباوری !

زیب ِ اندامش ، خزی چون پرّ زاغ
یا به بزمی ، پیکر جانانه ای

دوش ، با من در شبستان ، گرم ِ ناز
وین زمان ، با زندگی بیگانه ای

در نگاهش رازها بود ، ای دریغ !
چون فکندی چشم ِ خود ، در چشم ِ من

هر سکوتش ، جوششی ، با صد پیام
تا بر او ، هرگز نجوشد ، خشم ِ من

ای بسا شبها ، که آن شبرنگ ِ مهر
سر به دامانم فروهشتی ، به ناز

دست ِ من در گردنش ، با صد امید
ناز ِ من بر پیکرش ، با صد نیاز

چون ز شادی غوطه بر بالین زدی
از فسونش تازه کردی ، جان مرا

بانگ ِ او درگوش ِ من ، گلبانگ ِ عشق
چنگ ِ او پیوسته ، بر دامان مرا

شب چو شبگردان ، به بازی تا سحر
بامدادان ، خفته در کنجی ، خموش


با غمم در بی زبانی آشنا
با دلم از نکته دانی ، در خروش !

تشنه لب گشتی ، چو آن دلخواه ِ جان
جرعه ها نوشیدی از پیمانه ام !

وای بر من کاین زمان ، با مرگ ِ او
تشنه تر بر مهر ِ آن جانانه ام !

اینک او بیجان و ، از داغش دلم
چون یکی سرکنده مرغ ، از جست و خیز

نعش ِ او در کوی و ، در کویی دگر
با تفنگی طفل ِ شیطان ، در گریز !

کهربایی چشم ِ مخمل پوش ِ من
پیش ِ من جان بود و " پیشک " نام ِ او

بر فریدون ، خورخورش در زیر ِ دست
مرهمی بر جان ِ بی آرام ِ او !
 

 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر هفتم, | بازديد : 586