تبلیغات اینترنتیclose
اوج ِ درد ! : فرخای ِ هستی ، درین سال ِ عمر (فریدون توللی )
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

اوج ِ درد !

فرخای ِ هستی ، درین سال ِ عمر
خدا را ، چه بر دیده تنگ آیدم ؟

به هر دم ، بلایی عجب ، نو به نو
ازین چرخ ِ فیروزه رنگ آیدم

به گرگ آشتی ها ، چه بندم امید ؟
چو بر سینه ، زخم ِ پلنگ آیدم

فرا پیش ِ گورم ، کنون گو که بخت
عروسانه ، با ساز و چنگ آیدم !

چو آزاده ام ، رنج چندین سکوت
به گردن ، یکی پالهنگ آیدم

نخواهم دگر مهر ِ گردون ِ دون
به چشم ، اربتی شوخ و شنگ آیدم

" زمین " تا یکی هست و " مردم " یکی
چرا ، نفرت از روم و زنگ آیدم ؟

چرا زیر ِ این آسیا سنگ ِ دهر
به دل ، قهر ِ چین و فرنگ آیدم ؟

" جهان " موج درد است و من " اوج ِ درد "
مقامی نه ، تا کس به جنگ آیدم !

چو ، آن کاخ ِ آیینه ، کردم به شعر
سزد ، بر سر ، از کینه ، سنگ آیدم !

نه آنم ، که لافم ، بدین کام و نام
که از کار ِ بیهوده ، ننگ آیدم

چو مستم ز افسون ِ آن چشم ِ مست
چه حاجت ، به افیون و بنگ آیدم ؟

ستیزی ، نورزم به کس گر هزار
هماورد رویینه چنگ ، آیدم 1

و یا ، تا به موری دهم دانه ای
به سر ، تیغ ِ تیمور ِ لنگ آیدم

ولی ، تا تو بینی به من نقش ِ خویش
نخواهم ، بر آیینه زنگ آیدم

کنون ، کاندرین کوج ِ هستی ، مدام
هراس ِ نفیر ِ نهنگ آیدم !

کنون کز گذرگاه ِ پیری ، به گوش
خروش ِ درنگا درنگ آیدم !

کنون ، گرچه با کوچ ِ این کاروان
زهر گوشه ، تیر ِ خدنگ آیدم !

همان غمگسارم به اندوه ِ خلق
که نوشاب ِ شادی ، شرنگ آیدم!

شتاب ای فریدون به مردن رواست
گر آن مرگ ِ خوش بی درنگ آیدم !

 


  فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر هشتم, | بازديد : 524