تبلیغات اینترنتیclose
بیگانه ! :: درافتاده ، بر دشت ِ پنجاه و اند (فریدون توللی)
پیچک ( فریدون توللی )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 بهمن 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

بیگانه !

 


درافتاده ، بر دشت ِ پنجاه و اند
 من اینک ، یکی کوه تنهاییم !

سکوتم ، به آسوده جانی مگیر
که خون می چکد، از شکیباییم !

به همراه ِ این ، دلربا دختران
به گیتی ، زنم هست و ، کاشانه نیز

سخن سنج ِ دوران ِ خویشم ، ولی
 در آغوش ِ این خانه ، بیگانه نیز

زن ، از پشت ِ سی سال پیوند ِ عمر
 ندارد دگر ، تاب ِ تیمار ِ من !

 به بیزاری ، از من گریزد ، که هست
دل آزرده ، از رنج ِ دیدار ِ من

مسیحا ، گر آن لاشه سگ ، برستود
 به رخشنده الماس ِ دندان ِ او!

 به چندین هنر ، کان ِ عیبم هنوز
 چو بیند به من ، چشم ِ فتّان او

 گر این نکته ، دانستمی از نخست
که پیسوته ، پاداش ِ نیکی ، بدی است

 بر این ناسپاسی ، ببخشودمی
که بخشایش ، از کرده ی ایزدی است

همیدن غمینم ، کزان هر سه دخت
یکی نیست دیگر ، به فرمان من !

 گرش نوشدارو ، فرستم به مرگ
به دور افکند ، جام ِ درمان ِ من !

 بدان سرد و گرمی ، که از روزگار
 چشیدم ، درین عمر ِ پنجاه و اند

 درین خانه دیگر ، غریبم غریب
درین کلبه دیگر ، نژندک نژند!

 به بزمی ، که نامش بود ، زندگی
من ، آن مانده مهمان ِ بی عزتم !

 خدایا ! سرافرازیم ده ، به مرگ
مبادا ، به پستی کشد همّتم
 

فریدون توللی

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار توللی دفتر هشتم, | بازديد : 565